Dit boek van primatoloog en etholoog Frans de Waal (1948) gaat over emoties bij dieren. Het is een sterk pleidooi voor de acceptatie van dat feit. Veel eigen en andere, objectieve onderzoeksgegevens ondersteunen dit. Tegenstanders vinden nog steeds dat alleen mensen denkende wezens zijn. Het verliezen van menselijke superioriteit speelt daarbij vaak een rol, naast ordinaire autoriteitsconflicten op wetenschappelijk niveau. Maar ook door bijvoorbeeld consequenties bij dierenwelzijn. Het gaat hier vooral over gedrag van apen, maar ook ratten, papegaaien en vissen komen langs. Boeiende ervaringen op een plezierige manier verteld. En zo passeren begrippen als: sympathie en empathie, alfa-man gedrag (Trump), vrouwenmacht (Bonobo’s), lichaamstaal, gezichtsexpressie, oorlog. Gericht op de overeenkomsten (ook in sociale verhoudingen) tussen mensen en dieren. Het is een brede uitwerking van begrippen als onderbouwing van het genoemde pleidooi. En wat de Easterlin-paradox hier inhoudt, is in dit waardevolle boek te lezen. Zeer de moeite waard door de uitgebreide benadering en wetenschappelijke onderbouwing van dit nog steeds controversiële onderwerp. Bevat tekeningen en een fotokatern in zwart-wit van de auteur. Met een uitgebreide bibliografie, veel noten en een uitstekend register.